Bana istirap veren, dedi, yalniz Islamin maruz kaldigi tehlikelerdir. Eskiden tehlikeler haricten gelirdi. Onun icin mukavemet kolaydi. Simdi tehlike iceriden geliyor. Kurt gövdenin icine girdi. Simdi mukavemet güclesti. Korkarim ki cemiyetin bünyesi buna dayanamaz. Cünkü düsmani sezmez. Can damarini koparan, kanini icen en büyük hasmini dost zanneder. Cemiyetin basiret gözü böyle körlesirse iman kalesi tehlikededir. Iste, benim istirabim, yegane istirabim budur. Yoksa sahsimin maruz kaldigi zahmet ve mesakkatleri düsünmeye bile vaktim yoktur. Keske bunun bin misli mesakkate maruz kalsam da iman kalesinin istikbali selamette olsa
