Ozanlar benden, erkek kahramanin karsisinda diz cöküp merhamet dilenen bir kadin olarak bahsetti hep; ilac katarmisim tatli saraplarina, büyüleyip domuza cevirirmisim hizli giden gemilerin tayfasini, babaevini unutturur, silaya kavusmalarina müsaade etmezmisim. Ne demeli, kadinlara haddini bildirmek ozanlarin en sevdigi vakit gecirme bicimidir; yerlerde sürünüp aglamazsak gercek bir hikaye olmazmis gibi.
Ama yaniliyorlar, yaniliyorsunuz Cadilik illa nefret, kiskanclik ya da baska türlü bir kötülükten dogmaz; ben ilk büyümü askimdan yapmistim.
Ben, Heliosun kizi, Aiaie Cadisi Kirke. Hayatim boyunca trajedinin beni bulmasini bekledim. Bulacagindan hic kuskum yoktu cünkü baskalarinin hak ettigimi düsündügünden daha fazla arzum, isyanim ve gücüm vardi, yildirimlari üstüne cekecek seylerdi bunlar. Ve bir gün, artik bu dünyaya dayanamayacagim, diye düsündüm.
Bunun üzerine denizin derinliklerindeki kadim bir tanri seslendi Öyleyse cocugum, baska bir dünya yap.
Ben, Kirkede Madeline Miller; Odysseus, Ikaros, Minotauros, Prometheus ve Zeus gibi mitolojik karakterlerin binlerce yildir anlatilagelen hikayesini farkli bir bakis acisindan sunmakla kalmayip Olymposlu tanrilarin dünyasini Homerosun destansiliginda aktarmayi basariyor.
